Την Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου, στα Εκπαιδευτήριά μας ζήσαμε μια ιδιαίτερη και ουσιαστική συνάντηση.
Είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τον συγγραφέα Στέφανο Ξενάκη για μια ομιλία με τίτλο «Η Τέχνη της Ζωής». Το κεντρικό θέμα ήταν το νόημα που έχει η παύση μέσα στη βιασύνη της καθημερινότητας. Η ευκαιρία να σταθούμε και να αναρωτηθούμε τι σημαίνει να ζούμε συνειδητά- και τι σημαίνει να μεγαλώνουμε παιδιά με εσωτερική δύναμη, αυτογνωσία και πίστη στον εαυτό τους.

Με αφορμή τις σκέψεις και τις ιστορίες που έχει μοιραστεί στα βιβλία του, ο κ. Ξενάκης ξεδίπλωσε μπροστά μας έναν τρόπο θέασης της ζωής πολύ ουσιαστικό  ανθρώπινο. Μέσα από απλές, καθημερινές αφηγήσεις- μικρές ιστορίες που κρύβουν μεγάλα νοήματα – μας κάλεσε να εστιάσουμε στα «δώρα» που συχνά προσπερνάμε: τις ευκαιρίες για σύνδεση, για ευγνωμοσύνη, για τόλμη, για αλλαγή.

Μίλησε για:

• το θάρρος να λέμε «ναι» στα όνειρά μας και «όχι» σε ό,τι μας περιορίζει,

• την αξία της προσωπικής ευθύνης και της συνειδητής επιλογής,

• τη σημασία του να αναλαμβάνουμε τον ρόλο του «καπετάνιου» της ζωής μας,

• τη δύναμη της επιμονής και της πίστης στον εαυτό μας,

• τον τρόπο με τον οποίο το προσωπικό μας παράδειγμα διαμορφώνει τα παιδιά μας.

Η κεντρική του ιδέα ήταν απλή αλλά βαθιά: Η ζωή δεν είναι κάτι που απλώς μας συμβαίνει. Είναι κάτι που διαμορφώνουμε καθημερινά, μέσα από τις αποφάσεις, τη στάση και τη σκέψη μας.

Οι ιστορίες του λειτούργησαν σαν καθρέφτης. Μας έδωσαν την ευκαιρία να στραφούμε για λίγο προς τον εσωτερικό μας κόσμο, να αναμετρηθούμε με τις επιλογές που έχουμε κάνει και με εκείνες που αναβάλλουμε, να θυμηθούμε ότι η αλλαγή δεν ξεκινά από τις μεγάλες, θεαματικές κινήσεις, αλλά από μικρές, σταθερές πράξεις συνέπειας και αλήθειας.

Ακολούθησε  συζήτηση όπου γονείς και εκπαιδευτικοί αντάλλαξαν σκέψεις και προβληματισμούς, επιβεβαιώνοντας πως το Σχολείο δεν είναι μόνο χώρος μετάδοσης γνώσεων, αλλά και χώρος καλλιέργειας αξιών, στάσεων ζωής και εσωτερικής καλλιέργειας.

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Ξενάκη για την έμπνευση, την ειλικρίνεια και τη γενναιοδωρία με την οποία μοιράστηκε τη διαδρομή και τις σκέψεις του, καθώς και όλους τους γονείς που γέμισαν την αίθουσα με παρουσία, ενδιαφέρον και ενεργή συμμετοχή.

Γιατί η «Τέχνη της Ζωής» δεν είναι θεωρία.
Είναι πράξη.

Και ξεκινά από εμάς.